Discalculie een ziekte, een aandoening of een leerstoornis?

Hier kunt u algemene zaken lezen betreffende dyscalculie

Moderators: Sébastien, Renée

Berichtdoor Sébastien » 22 Feb 2005 14:27

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik het proefschrift van Verhagen heb gelezen, maar nogmaals lezende komen er geen grafieken in het proefschrift voor. Haar statistische gegevens zijn puur beschrijvend en in enkele gevallen in een tabel verwerkt.

Het gehele proefschrift is voor een leek in de medische termen erg moeilijk te doorgronden - zelfs in de Dikke van Dale is niet alles terug te vinden. Daarom zal ik me beperken tot de 'begrijpelijke' delen :?

Een gedeelte van de conclusie luidt:
Onze ervaringen, dat dyslexie en dyscalculie multiconditioneel bepaald zijn en niet terug te brengen zijn tot één of twee grondstoornissen, komen duidelijk overeen met dit statistisch onderzoek. Er zijn ook geen significante verschillen gevonden tussen de drie groepen (dyslexie, dyscalculie en dyslexie gecombineerd met dyscalculie) behalve de herediteit. Bij dyslectische kinderen vonden we taalstoornissen in de familie, bij kinderen met dyscalculie waren de rekenstoornissen familiair.


Het is jammer ze niet EEN oorzaak hebben kunnen constateren. Waarom iemand dyscalculie krijgt hangt dus van meerdere factoren af. Verhagen geeft verder ook aan wat je kunt doen om tijdens een zwangerschap de kans op stoornissen te beperken: niet roken, niet drinken, geen medicijnen en nog een aantal andere dingen dat afhankelijk is van het individu.

In de verkenning van litteraire gegevens over dyscalculie heeft Verhagen het volgende in haar proefschrift verwerkt, wat mij wel aansprak:
Naar aanleiding van ervaringen met patiënten onderscheidt Betzendahl (1954) een frontale dyscalculie van een pariëtale. De frontale ziet hij als een stoornis in het handelen waarbij vermenigvuldiging en delen gestoord zijn. Bij de pariëtale dyscalculie staat de ruimtelijke stoornis op de voorgrond, waarbij optellen en aftrekken voornamelijk gestoord zijn (bij het uit het hoofd rekenen ernstiger dan bij rekenen op papier).


Tot zover,
Sébastien
Gebruikers-avatar
Sébastien
Moderator
 
Berichten: 384
Geregistreerd: 10 Feb 2005 23:30
Woonplaats: Flevoland

Berichtdoor Renée » 26 Feb 2005 14:52

In de verkenning van litteraire gegevens over dyscalculie heeft Verhagen het volgende in haar proefschrift verwerkt, wat mij wel aansprak:
Citaat:
Naar aanleiding van ervaringen met patiënten onderscheidt Betzendahl (1954) een frontale dyscalculie van een pariëtale. De frontale ziet hij als een stoornis in het handelen waarbij vermenigvuldiging en delen gestoord zijn. Bij de pariëtale dyscalculie staat de ruimtelijke stoornis op de voorgrond, waarbij optellen en aftrekken voornamelijk gestoord zijn (bij het uit het hoofd rekenen ernstiger dan bij rekenen op papier).


Tot dusver worden er op verschillende terreinen van dyscalculie onderzoeken gedaan, waarbij mij opvalt dat er steeds weer andere indelingen worden gemaakt....of ligt dat aan mij? :)
Eigenlijk zou ik alle indelingen eens moeten opschrijven en kijken op het nieuwe of andere of deel- indelingen betreft.
Gebruikers-avatar
Renée
Site Admin
 
Berichten: 532
Geregistreerd: 01 Sep 2003 13:51
Woonplaats: Gelderland

Berichtdoor Sébastien » 26 Feb 2005 21:23

Tot dusver worden er op verschillende terreinen van dyscalculie onderzoeken gedaan, waarbij mij opvalt dat er steeds weer andere indelingen worden gemaakt....of ligt dat aan mij?
Eigenlijk zou ik alle indelingen eens moeten opschrijven en kijken op het nieuwe of andere of deel- indelingen betreft.

Ja dat idee heb ik ook. De ene indeling zal denk ik regelmatig de andere indeling niet uitsluiten, en wellicht zullen de indelingen elkaar aanvullen.
Het lijkt me een goed plan om alle indelingen op een rijtje te zetten om vervolgens te kijken wat we eruit af kunnen leiden.
Meestal zit er wel wat in alle indelingen, maar hoe beter je kunt definiëren wat er mis met je is (dus welke indeling het beste bij je past), des te beter kan er een gepaste remediëring geboden worden.

Sébastien
Gebruikers-avatar
Sébastien
Moderator
 
Berichten: 384
Geregistreerd: 10 Feb 2005 23:30
Woonplaats: Flevoland

Berichtdoor Sébastien » 03 Mrt 2005 16:03

Ik heb trouwens nog een plaats gevonden waar ze het proefschrift van Verhagen hebben, nl. in de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag: www.kb.nl . Daar kun je trouwens veel meer artikelen/boeken opvragen over dyscalculie, hoewel er al een hoop te vinden is op http://www.dyscalculie.org/publicaties.htm en de door mij ingescande artikelen op http://sebastien.brunekreef.com/dyscalc ... ikelen.zip.
Weet iemand of Balans deze artikelen ook in gedigitaliseerde vorm hebben, of hebben zij ze alleen maar gebundeld zoals hier aangegeven? Wellicht dat dan de kwaliteit van de bestanden wat beter zijn dan de mijne.

De discussie over de indelingen, soorten en typen van dyscalculie kunnnen we misschien beter hier voortzetten. Renée, misschien dat je de topic "Soorten dyscalculie" kunt veranderen in "Indelingen, soorten en typen van dyscalculie" of iets wat er op lijkt?

Sébastien
Gebruikers-avatar
Sébastien
Moderator
 
Berichten: 384
Geregistreerd: 10 Feb 2005 23:30
Woonplaats: Flevoland

Berichtdoor Renée » 05 Mrt 2005 9:13

Heb ik gedaan :).

Ik denk dat de indelingen een belangrijke rol gaan spelen bij dyscalulie. Het maakt duidelijk. op een wetenschappelijke manier, wat dyscalculie nu eigenlijk is, wie het wel of niet hebben, welk type iemand heeft en welke behandeling daar het beste bij past.
Gebruikers-avatar
Renée
Site Admin
 
Berichten: 532
Geregistreerd: 01 Sep 2003 13:51
Woonplaats: Gelderland

Berichtdoor Sita » 08 Mrt 2005 15:11

Dag Renée en Sébastien,

Als ik dingen zeg die jullie al weten, neem het me niet kwalijk dan. Het verhaal zal wel uitgebreid worden: het gaat me aan en dan denk ik al gauw dat ik verkeerde keuzes maak in wat ik weglaat.

Lijkt me een goed idee om indelingen opnieuw naast elkaar te zetten. Omdat er nog steeds niet veel (in vergelijking met dyslexie) onderzoek naar is gedaan, zal ook zo'n nieuwe indeling voorlopig wel aan verandering onderhevig blijven.

'Wetenschappelijk' is een goed uitgangspunt, maar ook een redelijk begrenst begrip, dus een indeling die ontstaan is uit het verzamelen, combineren en onderscheiden van informatie die uit diverse wetenschappelijke onderzoeken naar voren is gekomen, mag je volgens mij niet zomaar 'wetenschappelijk verantwoord' noemen. Is het een idee om contact te zoeken met Ruijssenaars (RUG), van Luit (Univ. Utrecht) en van Lieshout (VU A'dam) om hen jullie indeling te laten lezen als die klaar is en evt. door hen de validiteit ervan te laten onderzoeken? Zij zijn de schrijvers van het boek 'rekenproblemen en dyscalculie', dat heb jij ook hé Sébastien. Of misschien contact zoeken met de NWO (Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek in Den Haag? Zij zijn op dit moment bezig met een longitudinaal onderzoek naar dyslexie.

"Bij dyslectische kinderen vonden we taalstoornissen in de familie, bij kinderen met dyscalculie waren de rekenstoornissen familiair."

"....tijdens een zwangerschap de kans op stoornissen te beperken: niet roken, niet drinken, geen medicijnen en nog een aantal andere dingen dat afhankelijk is van het individu. "

Vinden jullie er ook een tegenstelling in? Misschien moet je wel een groter stuk lezen om de context te kunnen begrijpen, maar ik kan dit niet plaatsen. Het gaat namelijk niet over het beperken van de ernst van de stoornis, maar om de kans op (familiair bepaalde!)stoornissen te beperken.
Wordt in het proefschrift ook 'zuurstofgebrek bij de geboorte' genoemd als meespelende factor?

Weet je wat ik me ook nog afvraag? Ik lees niet zoveel terug van de emotionele en praktische problemen (organiseren, plannen, ritme, structuur, slecht geheugen, op tijd stoppen, tijdsbesef etc.) die onderdeel uitmaken van het leven van dyscalculanten.
Het mooiste zou zijn om bij elke indeling ook iets aan te geven (voorbeelden) van de gevolgen die een specifiek onderdeel heeft voor het dagelijks leven. Praktische zaken dus.
Persoonlijk hebben die mij nog het meest belemmerd en nog steeds soms. Ik ben er wel oplossingsgericht mee bezig hoor. Pas als je weet hoe het werkt, kun je beginnen met accepteren of een oplossing vinden.

We hebben de meeste problemen met mijn dochter (met de andere dochter hebben we 'normale' ouder-puber-akkefietjes) in de opvoeding (gedrag en emotionele beleving) en niet met het rekenen op school. Ze laat zich trouwens weinig gelegen liggen aan onze adviezen om iets op een bepaalde manier te doen: bijv. wekker zetten, snooze-knop gebruiken, zodat we niet iedere ochtend tot ergernis aan toe 4 of 5 keer moeten kijken of ze nu eindelijk haar bed uit is, niet te lang onder de douche staat (wekker gebruiken en er ook op kijken etc.!). We hebben veel conflicten. Daar komt bij dat ik al moeite genoeg moet doen om voor mezelf structuur vast te houden en allerlei normale zaken te organiseren. Omdat zij zo eigenwijs is komt ze regelmatig te laat of net op tijd op school etc. Om ook haar structuur en afspraken bij te houden (kijken of ze iets op tijd doet en zo) kost mij erg veel. Ik heb ook geen inzicht (ik zie dat soort dingen gewoon niet) in manier van werken en vooruitgang op school. Ik kan dus ook in dat opzicht niet veel voor haar betekenen. Ik kan er alleen voor zorgen dat de randvoorwaarden goed zijn, dat ze op de goede plek zit en dat ze er van op de hoogte zijn dat ze dyscalculie heeft en wat dat verder nog betekent in haar emoties.

Het was voor mij een hele opluchting toen destijds de kinderfysiotherapeut mij vertelde van de link tussen schoolproblemen (spatieel ordeningsprobleem) en haar gedrag thuis. Alleen door het benoemen van praktische zaken die wij in haar gedrag tegenkwamen, kwam ik er daarnaast achter dat het bij ons in de familie zit en kon ik ook aan een stukje verwerking bij mezelf beginnen. Alleen aan de hand van Franka's reken-en schrijfproblemen was ik daar nooit achter gekomen.
Het niet goed kunnen omgaan met rekenen/getallen was eigenlijk niet zo'n groot probleem. Kortom: aan de hand van een pure indeling van dyscalculie-type en behandeling van rekendrempels zou ik persoonlijk niet voldoende hebben.
Geheugen, ordenen, structuur daarentegen spelen een grote rol, waaarvoor ik echt hulpmiddelen moet gebruiken.

Je zou ook een verschil aan kunnen geven (zodanig dat het voor een leek enigszins herkenbaar is), in die indeling, tussen slechte rekenaars en dyscalculanten. Ik weet op dit moment niet anders dan dat je iemand alleen dyscalculant mag noemen wanneer er een test is gedaan (.....€ 445,00 (1 dagdeel, psychologisch onderzoek) Aanvullend zal waarschijnlijk een didactisch rekenonderzoek nodig zijn en de kosten daarvan zijn € 222,00, totaal dus € 667,00). Wij kunnen dat op dit moment niet doen: echtgenoot in Outplacementtraject en Univé vergoedt geen onderzoek.
Er zijn vast ook nog wel globale aanwijzingen, waardoor je een idee (nog steeds geen zekerheid, maar wel een richting dan) kunt vormen. Ik vroeg me bijvoorbeeld af Renée, jouw zoon is een creatief denker :D (ordeningsprobleem :? ). Dit houdt verband met zijn dyscalculie. Jij bent een slechte rekenaar, is er verschil op dit gebied tussen jou en je zoon, gerelateerd aan de begrippen 'slechte rekenaar' en 'dyscalculant'?

:idea: Je zou misschien wel een lijst kunnen maken met vragen/kenmerken , zoals die ook bestaat voor ADHD. Voelen jullie daar wat voor? Nu moet je eerst een rekenachterstand hebben van 2 jaar in combinatie met goede en langdurige RT om een vermoeden van dyscalculie te hebben. In de tijd die voorbij gaat komen ouders en kinderen door de starheid van scholen en een gebrek aan kennis over dyscalculie in soms heftige problemen. Ik herken de opluchting van veel mensen in het gastenboek. Stel, je zet een lijst met kenmerken (die goede Google-steekwoorden bevat) op Internet om mensen te sterken in hun vermoeden van dyscalculie... Ik weet dat dit soort lijsten mensen bevestigen in hun vermoedens. Het is met iets 'tastbaars' in de hand makkelijker om toch gerichte hulp te krijgen. En voor sommige mensen zal het een eye-opener zijn, een reden om onderzoek te laten doen en om op een andere manier naar hun leven te kunnen kijken.
Ik las afgelopen week iets over een man in Meppel die pas op 60 jarige leeftijd ontdekte dat hij ADHD had en ook zo'n lijst had ingevuld. Veel ouders herkennen zichzelf of hun partner in zo'n lijst wanneer ze die voor hun kinderen met leer-of gedragsproblemen moeten invullen. Vandaar af gaat het balletje rollen en kan er iets verbeteren.

Maar misschien is het wel teveel tegelijk en is het goed eerst een pure dyscalculie-indeling te maken. Jullie komen uit het onderwijs en zijn misschien meer met die kant van de zaak bezig. Voor (zoekende) ouders zou zo'n andere lijst wel eens een uitkomst kunnen zijn. Ik ben wel benieuwd wat jullie er van vinden en of ik iets voor jullie kan betekenen.

Groet van Sita
Gebruikers-avatar
Sita
 
Berichten: 34
Geregistreerd: 06 Feb 2005 21:45
Woonplaats: Overijssel

Berichtdoor Renée » 08 Mrt 2005 17:32

Beste Sita, ik heb je tekst even meegenomen naar een ander onderwerp, hier: http://www.dyscalculie.org/forum/viewtopic.php?t=103
Gebruikers-avatar
Renée
Site Admin
 
Berichten: 532
Geregistreerd: 01 Sep 2003 13:51
Woonplaats: Gelderland

Berichtdoor Sita » 10 Mrt 2005 16:08

Relatie Frans en wiskunde:

Dit is wat ik heb gelezen (maar ik weet niet meer waar...).

Frans is voor veel mensen 'moeilijker' dan andere talen, omdat de Franse taal meer dan andere talen is gebaseerd op afspraken.

Sita
Gebruikers-avatar
Sita
 
Berichten: 34
Geregistreerd: 06 Feb 2005 21:45
Woonplaats: Overijssel

Berichtdoor Renée » 11 Mrt 2005 9:21

Heb ik inderdaad ook ergens gelezen, ik zal eens zoeken naar meer info hierover.

Klopt voor zoonlief en mij niet....talen zijn geen probleem. Hij spreekt perfect Engels maar schrijven is een ramp.
Onze jongste is heel goed in rekenen net als mijn man maar beiden vinden Frans een moeilijke taal.
Uitzonderingen bevestigen de regel denk ik :)
Gebruikers-avatar
Renée
Site Admin
 
Berichten: 532
Geregistreerd: 01 Sep 2003 13:51
Woonplaats: Gelderland

Berichtdoor Sita » 11 Mrt 2005 17:11

Nieuws :D !!

Op de site van Balans (www.balansdigitaal.nl) staat een kopje Actueel met steeds wisselende aandachtspunten. Op dit moment wordt er verwezen naar een Brits onderzoek (Univ. Cardiff in Wales). Het hele artikel is ook te lezen (heb ik niet gedaan - tijdgebrek) door verder te klikken.
In een onderzoek met 300 families (met in elk tenminste 1 dyslectisch gezinslid) is het gelukt om het GEN te isoleren :D dat waarschijnlijk gekoppeld is aan dyslexie. Ze gaan nu nog onderzoeken hóe dit gen het lezen en schrijven verstoord :twisted: .
Als ik het goed heb, kan nu het familiaire aspect vervallen (in ieder geval bij dyslexie) en gaat het om een erfelijk verhaal.

Nu nog wachten op die wetenschapper :shock: die alles op alles wil zetten om dit voor dyscalculie te doen. Of zullen we er eens een briefje aan wagen naar Engeland?

Groet van Sita
Gebruikers-avatar
Sita
 
Berichten: 34
Geregistreerd: 06 Feb 2005 21:45
Woonplaats: Overijssel

Berichtdoor Renée » 12 Mrt 2005 0:00

Leuk nieuws Sita! Fijn dat je dat even meldt hier.

Ik vind dat ze maar moeten doorstomen nu en ook 300 families met daarin dyscalculie moeten onderzoeken. Wie gaat ermee? :)

.....Alle gekheid op een stokje.....Ik denk dat het daar nog te vroeg voor is. Over dyslexie is al zoveel meer bekend en dan weet men waar men moet zoeken en onderzoeken. Ik heb de tekst gelezen en men is toch nog heel voorzichtig. Verder onderzoek is nodig.
Uiteindelijk zal er voor dyscalculie ook wel een goed onderzoek komen.
Maar dit nieuws is zeker een goede stap in de juist richting.

Ruth Madoc

She added: "There will probably be a number of genes as well as environmental factors that contribute to dyslexia.


Ik denk dat het met dyscalculie ook zo is. De genen en omgevingsfactoren zijn beide belangrijk voor de mate waarin een en ander zich ontwikkelt; in wat voor een gezin groei je op, heb je de juiste leerkracht voor de klas, hoe is je eigen inzet, stimulans door ouders enz....
Gebruikers-avatar
Renée
Site Admin
 
Berichten: 532
Geregistreerd: 01 Sep 2003 13:51
Woonplaats: Gelderland

Berichtdoor Sébastien » 13 Dec 2005 23:16

Onderzoek door Shalev e.a. (2001)

Van 39 dyscalculici hebben:
66% moeders
40% vaders
53% eerste graads familie
44% tweede graads familie
ook dyscalculie.

Met dank aan Renée voor deze info.

Bron: http://www.unirsm.sm/psicopatologia/cor ... lculia.pdf (pagina 80)
Gebruikers-avatar
Sébastien
Moderator
 
Berichten: 384
Geregistreerd: 10 Feb 2005 23:30
Woonplaats: Flevoland

wat?

Berichtdoor danitsja » 07 Dec 2007 20:35

ik vind zelf het is een leerstoornis en er valt mee te leven maar de mensen om je heen moeten niet zo moeilijk doen dat is mijn grootste probleem niet de leerstoornis opzich
gr danitsja
it,s nice to be important, but it,s important to be nice
danitsja
 
Berichten: 12
Geregistreerd: 06 Apr 2006 19:12
Woonplaats: leiden

Berichtdoor Tineke » 23 Apr 2008 8:54

Het is een hersenaandoening want er is wel degelijk iets mis in het deel van de hersenen dat zorgt voor alles wat met wiskunde te maken heeft.
Het leven van alledag, van me af geschreven, alles wat ik verafschuw en graag mag, door de zon in mijn hart gedreven.
Gebruikers-avatar
Tineke
 
Berichten: 15
Geregistreerd: 22 Apr 2008 20:33
Woonplaats: Kortrijk

Vorige

Terug naar Algemeen

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast