Het woord dyscalculie komt uit het Grieks en betekent letterlijk:
niet goed kunnen berekenen.

Dyscalculie is een rekenstoornis die dikwijls samengaat met nog
een aantal andere beperkingen, zoals ruimtelijk inzicht,
klokkijken, slechter geheugen, spellingsproblemen, gebrek aan inzicht.

Er zijn aanwijzingen dat het een aangeboren erfelijke stoornis is,
met een neurologische achtergrond.

Er is pas sprake van dyscalculie als er een discrepantie bestaat
tussen rekenprestaties en prestaties op andere leergebieden.
Bron: Jo Nelissen, Freudenthal Instituut.

Print deze pagina